Monday, August 25, 2008

usain bolt is like kobe bryant on michael phelps’s steroids


Στους υποτιθέμενους πιο αδιάφορους (για πολλούς λόγους) Ολυμπιακούς Αγώνες όλων των εποχών, εγώ βρήκα πολύ ψωμί. Θες γιατί είχα αρκετό χρόνο να σκοτώσω, θες γιατί πάντα ήμουν φαν, ήρθε κι έκατσε στο μυαλό μου ένας σκασμός εικόνες και σκέψεις απ’το Πεκίνο.

Ξεκινάς με το δεδομένο: Είναι αδύνατον να δεις Ολυμπιακούς και να μη σκεφτείς το ντόπινγκ. Αδύνατον.
Για την Ελλάδα ήταν αποτυχημένοι οι Ολυμπιακοί εξαιτίας WADA και μόνο- η απλή αριθμητική λέει: 4 μετάλλια που πήραμε + 15 (όσοι οι ντοπέ αθλητές μας)= 19 > 15 μεταλλίων της Αθήνας. Ατυχήσαμε.
Όσο για το ότι η Μ3 είναι «ξεπερασμένο» αναβολικό:

Σύμφωνα με δημοσίευμα του «Steroid Report» η μεθυλτριονολόνη –επί το συντομότερο Μ3– δεν ανακαλύφθηκε τη δεκαετία του '60, όπως το Αθηναϊκό Πρακτορείο ανέφερε, γεγονός που το «SR» χαρακτηρίζει «γελοίο», αλλά στα τέλη της δεκαετίας του '80. Η τοξικότητά της τονίζεται σε δηλώσεις του καθηγητή του πανεπιστημίου της Θεσσαλίας Δημήτρη Κουρέτα, που τη μελέτησε στο Harvard στην εργασία για το μεταπτυχιακό του. «Οταν τη χρησιμοποιούσαμε, ήμασταν προσεκτικοί, γιατί απορροφάται μέσω του δέρματος», δήλωσε ο καθηγητής.

Ακόμη πιο ενδιαφέρουσα ως προς το Μ3 είναι η δήλωση του χημικού Πάτρικ Αρνολντ, ο οποίος δημιούργησε το ΤΗG για λογαριασμό της BALCO. Χαρακτηρίζοντας το Μ3 «ισχυρότατο αναβολικό», ο Αρνολντ δήλωσε στο «SR» ότι ήταν δημοφιλές αναβολικό στις αρχές της δεκαετίας του '90, διότι «οι μικρές δόσεις που χρειάζονταν για να υπάρξουν αποτελέσματα ήταν δύσκολο να ανιχνευθούν». Το πρόβλημα όμως του Μ3 ήταν η τοξικότητα. Το πανεπιστήμιο της Βόνης μπλόκαρε την εμπορική παραγωγή του Μ3, ακόμη και για ιατρικές εφαρμογές, λόγω των ζημιών που έκανε στο συκώτι.
(από εδώ)

Πολύ απλά, στις περισσότερες των περιπτώσεων, η Μ3 δεν ανιχνευόταν, γιατί κανείς δεν έψαχνε γι’αυτή. Οι υποψίες για ντόπινγκ στον στίβο φτάνουν ως τους Κινέζους (και λογικό είναι).

Στην περίπτωση όμως Bolt όλα μοιάζουν υπερφυσικά: πώς είναι δυνατόν στα 100μ. ένας άνθρωπος με ύψος 1.96, να τρέχει τόσο γρήγορα, πιο γρήγορα από κάθε άλλον, με κόντρα άνεμο, και στο φίνις πανηγυρίζοντας και ενώ έχει κόψει ταχύτητα να κάνει 9.69; Και ταυτόχρονα να σπάει το ρεκόρ του Johnson στα 200μ.; Στον πίνακα εδώ, φαίνεται τι διαφορά έχουν τα ρεκόρ των Bolt και Johnson από τους προηγούμενους κατόχους.
Όμως ο Johnson έκανε το ρεκόρ στα 29 του, ενώ ο αθλητής της Ιαμαϊκής(..) στα 21 του, έχοντας πολύ λίγα μεγάλα τουρνουά στο παλμαρέ του (τα 100μ. αν δεν κάνω λάθος τα έτρεχε για 6η φορά!).
Κάπου διάβασα ότι το όριο του ανθρώπινου σώματος (για τα 100μ.) φτάνει μέχρι το 9.51..



Η υπόθεση Phelps από την άλλη δείχνει ιδιάζουσα, αλλά ίσως όχι τόσο υπερφυσική. Ο Phelps κάνει ρεκόρ από τα 15 του, και μου μοιάζει σαν ένα παιδί που αδυνατεί να συλλάβει κι ο ίδιος τις πραγματικές δυνατότητές του. Πώς όμως είναι δυνατόν να καταρρίπτονται φέτος τόσα ρεκόρ στην κολύμβηση; Είναι όλα ύποπτα ή έπαιξε ρόλο κι η πισίνα που διεξάγονταν οι αγώνες (με το μέγιστο επιτρεπόμενο όριο βάθους- άρα και τα ελάχιστα δυνατά κύματα..) και τα μαγιώ της Speedo;



Ο (τρομερός) αγώνας στα 100μ. πεταλούδα μεταξύ Phelps και Cavic κρίθηκε στο ένα εκατοστό του δευτερολέπτου, κι ήταν απ’τους καλύτερους που έχω δει ποτέ. Βέβαια η απειροελάχιστη αυτή διαφορά συχνά οδηγεί σε αμφισβητήσεις (μην πω θεωρίες συνομωσίας). Διαβάζοντας αυτό το κομμάτι των NY Times (μαζί και τα σχόλια), καταλαβαίνεις πολλά για την κρίση των ανθρώπων που παρακολουθούν σπορ. Απ’τις εικόνες του Sports Illustrated όμως, φαίνεται πως, παρά τη μεγάλη διαφορά λίγο πριν τον τερματισμό, ο Phelps είναι αυτός που ακουμπά στους αισθητήρες πρώτος (υπόψιν όμως πως στην πεταλούδα πρέπει να τερματίζεις με άγγιγμα και των 2 χεριών).

Όπως και να’χει, η κολύμβηση σ’αυτούς τους Ολυμπιακούς ήταν συναρπαστική (κι όχι μόνο..).

0 Comments:

Post a Comment

<< Home








eXTReMe Tracker